Πνευμονική Αρτηριακή Υπέρταση

 

Η Πνευμονική Αρτηριακή Υπέρταση είναι μία σοβαρή νόσος των αρτηριών των πνευμόνων, η οποία επηρεάζει και την καρδιά. Πρόκειται για μία σπάνια νόσο, η οποία προσβάλλει περίπου 25-50 άτομα ανά εκατομμύριο πληθυσμού κατ’ έτος. Εμφανίζεται με διπλάσια συχνότητα στις γυναίκες από ό,τι στους άντρες.1

Η Πνευμονική Αρτηριακή Υπέρταση είναι μία εξελικτική νόσος, κατά την οποία οι πνευμονικές αρτηρίες εμφανίζουν πάχυνση και στένωση, γεγονός που οδηγεί σε αύξηση της πίεσής τους. Η καρδιά, στην προσπάθειά της να αντλήσει το αίμα προς τους πνεύμονες για να οξυγονωθεί, συναντά αυξημένες πιέσεις, με αποτέλεσμα προοδευτικά να καταπονείται. Τελικά, αδυνατεί να υπερνικήσει τις αντιστάσεις που συναντά, η λειτουργία της επηρεάζεται σοβαρά, και οι ασθενείς εμφανίζουν καρδιακή ανεπάρκεια.2

Οι διαταραχές αυτές εκδηλώνονται κυρίως με αίσθημα δύσπνοιας και κόπωση. Τα συμπτώματα αυτά αρχικά είναι ανεπαίσθητα ή εμφανίζονται μόνο σε έντονη προσπάθεια, και μπορεί να μη γίνονται αντιληπτά. Ενδέχεται, επίσης, να αποδίδονται σε άλλα νοσήματα ή σε έλλειψη καλής φυσικής κατάστασης. Για το λόγο αυτό, η διάγνωση της νόσου πολύ συχνά καθυστερεί, με αποτέλεσμα  να έχουν ήδη εγκατασταθεί  σημαντικού βαθμού μη αναστρέψιμες βλάβες. Σταδιακά, τα συμπτώματα περιορίζουν όλο και περισσότερο τη φυσική δραστηριότητα, και, σε προχωρημένα στάδια, μπορεί να εμφανίζονται ακόμα και σε συνθήκες ανάπαυσης.2

Η αρχική διαγνωστική προσέγγιση της νόσου περιλαμβάνει διάφορες εξετάσεις, όπως το ηλεκτροκαρδιογράφημα, την ακτινογραφία θώρακος και το υπερηχογράφημα καρδιάς. Η οριστική επιβεβαίωση της διάγνωσης, όμως, τίθεται μέσω δεξιού καρδιακού καθετηριασμού, που αποτελεί μία επεμβατική τεχνική.2

Οι σύγχρονες θεραπείες για την Πνευμονική Αρτηριακή Υπέρταση μπορούν να ανακουφίσουν τους ασθενείς από τα συμπτώματα, να βελτιώσουν την  ποιότητα ζωής τους και να αυξήσουν το προσδόκιμο επιβίωσής τους.2,3 Ωστόσο, υπάρχει ακόμα μεγάλο περιθώριο βελτίωσης της πρόγνωσης των ασθενών, μέσω της έγκαιρης διάγνωσης και παρέμβασης, αλλά και μέσω της κατάλληλης παρακολούθησής τους, έτσι ώστε να υπάρχει συνεχής αξιολόγηση της εξέλιξης της νόσου και της ανταπόκρισης στην αγωγή.2

 

Πηγές:

  1. Peacock AJ, Murphy NF, McMurray JJV, et al. An epidemiological study of pulmonary arterial hypertension. Eur Respir J 2007;30:104–9
  2. Galiè N, Hoeper MM, Humbert M, et al. Guidelines for the diagnosis and treatment of pulmonary hypertension. Eur Heart J 2009;30:2493–537
  3. Galiè N, Manes A, Negro L, et al. A meta-analysis of randomized controlled trials in pulmonary arterial hypertension. Eur Heart J 2009;30:394-403  

 

«Αυτές οι πληροφορίες προορίζονται για γενική πληροφόρηση και ενημέρωση του κοινού και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τη συμβουλή ιατρού ή άλλου αρμόδιου επαγγελματία υγείας.»